هنگامی که یک آتش سوزی پنج آژیر در روز چهارشنبه 26 نوامبر 2025 در دادگاه وانگ فوک هنگ کنگ در تایپو رخ داد، شهر شاهد مرگبارترین آتش سوزی در بیش از شش دهه بود.حداقل 44 نفر جان خود را از دست دادند، 58 نفر مجروح شدند و 279 نفر در پی این حادثه ناپدید شدند. در میان قربانیان یک آتش نشان که در انجام وظیفه کشته شد.
The scale of the tragedy shocked the city and reignited long-standing concerns about Hong Kong’s ability to respond to high-rise building fires—an inherently complex challenge in one of the world’s most vertical urban environments. نردبان های آتش نشانی فقط به ارتفاع محدودی می رسند ، دود متراکم دید را پنهان می کند ، ساکنان طبقه بالا اغلب با قطع ارتباطات روبرو می شوند ،و آتش نشانان بايد قبل از شروع عمليات داخلي، ده ها طبقه بالا بروند.
این واقعه یک حقیقت ساختاری را برجسته کرد: با رشد شهرها، استراتژی های آتش نشانی سنتی در تلاش برای ادامه کار هستند.و در این شکاف در حال گسترش است که هواپیماهای بدون سرنشین که در حال حاضر در اشکال مختلف واکنش اضطراری استفاده می شوند، یکی از امیدوار کننده ترین تقویت کننده ها هستند..
سه کاربرد اصلی هواپیماهای بدون سرنشین در موارد اضطراری آتش سوزی بلند
1. شناسایی خارجی و ارزیابی پیشرفت آتش
هواپیماهای بدون سرنشین به عنوان یکی از موثرترین ابزارها برای ارائه نوع چشم انداز زمان واقعی و ارتفاع بالا که تیم های زمینی نمی توانند به آن دست یابند، ظاهر شده اند.
شناسایی سریع کف روشنایی
در آتش سوزی یک ساختمان بلند، هر دقیقه ای که صرف پیدا کردن کف آتش دقیق می شود می تواند جان افراد را بگیرد.هواپیمای بدون سرنشینمی تواند در عرض چند ثانیه به سطوح بالای ساختمان بالا برود، شعله های فعال را شناسایی کند و داده های بصری و حرارتی فوری را منتقل کند.
نظارت بر گسترش آتش عمودی
آتش سوزی در ساختمان های بلند اغلب به سرعت از طریق مواد نمای ساختمان، آبهای هوا، عایق خارجی یا مهر پنجره های ترک خورده بالا می رود.هواپیمای بدون سرنشین های تصویربرداری حرارتی می توانند این گسترش به سمت بالا یا پایین را بلافاصله ردیابی کنند، کمک به فرماندهان تصمیم بگیرند که چه زمانی طبقه های مجاور را تخلیه کنند و چه زمانی منابع را تغییر جهت دهند تا گسترش عمودی را متوقف کنند.
نقشه برداری گرما و دود
با ترکیب دوربین های RGB با حسگرهای حرارتی، هواپیماهای بدون سرنشین می توانند یک نقشه گرما خارجی از ساختار ایجاد کنند، که نشان می دهد دمای اوج در کجاست و کدام واحدها ممکن است افراد گیر کرده را در خود جای دهند.آنها همچنین می توانند الگوهای غلظت دود را اندازه گیری کنند، کمک به آتش نشانان برای پیش بینی خطرات فلش اوور و مناطق سقوط.
ارزیابی منبع آب و زاویه
هواپیماهای بدون سرنشین همچنین می توانند هیدرانت های اطراف، مخازن آب روی سقف و طرح ساختاری بالکن ها یا لبه ها را ارزیابی کنند تا زاویه های مطلوب را برای نوزل های با فشار بالا پیشنهاد کنند.این اجازه می دهد آتش نشانان به حداکثر رساندن و بهره وری از جریان آب خارجی خود را.
2. ديدگاه ساختاري داخلي با کمک هواپيما و جستجوي پنجره و نجات
در حالی که هواپیماهای بدون سرنشین هنوز نمی توانند به عمق فضای داخلی که از دود پوشانده شده اند حرکت کنند، اما نقش مهمی در عملیات پنجره و دیوار خارجی دارند، جایی که ابزارهای سنتی بسیار محدود هستند.
شناسایی قربانی در سطح پنجره
مردم که در طبقه های بالا گیر کرده اند اغلب از پنجره های خود به کمک اشاره می کنند. یک هواپیما بدون سرنشین می تواند ده ها طبقه را در عرض چند دقیقه جارو کند، با استفاده از لنزهای زوم با وضوح بالا برای تشخیص حرکات دست، چراغ های تلفن،در حالی که هم زمان مختصات را به تیم های نجات منتقل می کند.
ارزیابی یکپارچگی ساختاری بیرونی
هواپیماهای بدون سرنشین می توانند از دور از دیوارهای ترک خورده، قاب های پنجره های شکست خورده، قطعات سقوط کرده یا مواد ذوب شده نمای ساختمان را ضبط کنند.این اطلاعات به فرماندهان کمک می کند تا تعیین کنند که آیا آتش نشانان می توانند به طور ایمن به طبقه های خاصی وارد شوند یا کدام بخش های ساختمان در معرض خطر سقوط هستند.
ارتباط با ساکنان گرفتار شده
هواپیماهای بدون سرنشین مجهز به بلندگوها می توانند دستورالعمل های فوری را برای هدایت ساکنان به اتاق های امن تر، هشدار دادن به آنها برای جلوگیری از پله های پر از دود، یا توصیه به آنها در هنگام ماندن در جای خود ارائه دهند.این قابلیت کمک می کند تا ارتباطات حتی زمانی که شبکه های سلولی از کار افتند نیز حفظ شود.
3آتش بس در ارتفاعات بالا و پشتیبانی لجستیکی عمودی
ویدیوی آزمایش آتش نشانی با هواپیماهای بدون سرنشین
از آنجایی که ساختمان ها فراتر از دستاوردهای نردبان های هوایی هستند، هواپیماهای بدون سرنشین راهی برای دسترسی به کف یا خطوط سقف ارائه می دهند که آتش نشانان به طور فیزیکی نمی توانند.
آتش سوزی با دقت بالا
هواپیماهای بدون سرنشین آتش نشانی صنعتیهواپیماهای بدون سرنشین صنعتیZAi-50, قادر به حمل مواد خاموش کننده یا گلوله های آتش نشانی می تواند پنجره های خاص، بالکن ها یا نقاط داغ سقف را هدف قرار دهد.توانایی آنها برای حرکت و تحویل یک بار مفید متمرکز کمک می کند تا پیشرفت آتش را کاهش دهد تا تیم های بزرگتر بتوانند بسیج شوند.
تحویل لوازم ضروری نجات
هواپیماهای بدون سرنشین حمل و نقل خفیف می توانند طناب ها، دستگاه های تنفسی اضطراری، کیت های کمک های اولیه یا دستگاه های ارتباطی را به ساکنان یا آتش نشانانی که در طبقه های بالا گیر کرده اند منتقل کنند.اين مي تونه تفاوت بين زندگي و مرگ رو مشخص کنه.
به عنوان یک رله ارتباطی هوایی عمل می کند
ساختمان های بلند اغلب سیگنال های رادیویی را تحریف می کنند و باعث اختلال در کنترل و فرماندهی می شوندثبات ارتباطات بین تیم های داخلی و ایستگاه فرماندهی خارجی.
چرا هواپیماهای بدون سرنشین می توانند نقطه کور فنی را پر کنند
هواپیماهای بدون سرنشین یک مکمل نیستند، بلکه یک راه حل ساختاری برای چالش هایی هستند که ابزارهای آتش نشانی سنتی به سادگی نمی توانند بر آن غلبه کنند.
تحرک عمودی و مزیت ارتفاع
هواپیماهای بدون سرنشین سریعتر از هر آتش نشان بالا می روند و مایل ها بالاتر از محدودیت کامیون های نردبان کار می کنند.
اطلاعات یکپارچه در زمان واقعی
آن ها همزمان داده های حرارتی، بصری، محیطی و ساختاری را انتقال می دهند، به فرماندهان اجازه می دهد تا به جای تکیه بر گزارش های جزئی، تصمیمات سریع و آگاهانه بگیرند.
خطر کمتری برای آتش نشانان
هر کاری که توسط یک هواپیما بدون سرنشین انجام می شود، شناسایی، اندازه گیری گرما، تحویل تجهیزات، یک دلیل دیگر برای آتش نشانان برای ورود به یک منطقه خطرناک بدون اطلاعات کافی است.
همکاری چند هواپیماهای بدون سرنشین
گروه های هواپیماهای بدون سرنشین می توانند یکدیگر را تکمیل کنند و یک سیستم هماهنگ هوا به زمین ایجاد کنند که دید و سرعت پاسخ را در کل عملیات بهبود می بخشد.
موانع فنی که هنوز باید برطرف شوند
با وجود پتانسیل آنها، هواپیماهای بدون سرنشین قبل از اینکه بتوانند به طور گسترده ای در نجات آتش سوزی بلند استفاده شوند، با محدودیت های معنی دار مواجه می شوند.
نفوذ ناکافی دود
دود تیره و متراکم می تواند حسگرهای نوری را غیرفعال کند و ثبات پرواز را مختل کند و ناوبری داخلی را بسیار دشوار کند.
آسیب پذیری در برابر باد و دمای بالا
باد های سمتی طبقه بالا و گرمای شدید می تواند ثبات را به خطر بیندازد یا به دستگاه های الکترونیکی آسیب برساند.
زمان پرواز کوتاه
طول پرواز معمولی 15-30 دقیقه ماموریت های طولانی را محدود می کند، به ویژه در حوادث آتش سوزی پیچیده چند برج.
ظرفیت حمل و آب محدود
هواپیماهای بدون سرنشین هنوز نمی توانند با حجم یا فشار تجهیزات آتش نشانی کامل مطابقت داشته باشند.
چالش های ناوبری مستقل
محیط های بلند اغلب با GPS تداخل دارند، در حالی که دود سنگین موقعیت مکانی بصری را پنهان می کند. ناوبری قوی تر مبتنی بر هوش مصنوعی ضروری است.
چارچوب های نظارتی و ایمنی
پذیرش گسترده نیاز به سیاست های هماهنگ در زمینه کنترل فضای هوایی، دسترسی اضطراری و صدور گواهینامه تجهیزات دارد.
پیشرفت تکنولوژی هواپیماهای بدون سرنشین در پی فاجعه
آتش سوزی در دادگاه وانگ فوک یادآور شدید این است که وقتی شهرها به سمت بالا رشد می کنند، سیستم های اورژانسی باید مطابق با آن تکامل یابند.آنها به سرعت در حال تبدیل شدن به یک بخش ضروری از واکنش آتش سوزی مدرن شهری هستند..
با ارائه دسترسی عمودی بی نظیر، اطلاعات در زمان واقعی، شناسایی امن، سرکوب دقیق و ارتباطات هوایی، هواپیماهای بدون سرنشین حلقه ی گمشده در عملیات های نجات بلند است.
اما برای اینکه این سیستم ها به طور واقعی به پتانسیل خود برسند، دولت ها، بخش های آتش نشانی و توسعه دهندگان تکنولوژی باید در تحقیقات عمیق تر، استانداردهای عملکرد بالاتر،و مقررات واضح تر.
و برای سازمان هایی که به دنبال راه حل های خیاطی و با کارایی بالا برای آتش نشانی هستند،گروه فناوری هوش جهانی هنگ کنگ محدوددر دسترس است تا از استراتژی های توسعه و استفاده متناسب پشتیبانی کند.
منبع خبر:https://www.bbc.com/zhongwen/articles/c36ze1n44e1o/simp
